Ze werpt een vluchtige blik naar buiten. Alles moet kloppen. Haar zintuigen beginnen de omgeving waar te nemen. Het gras op het perkje voor het huis heeft duidelijk te lijden gehad van de droogte. Ze zou daar iets aan kunnen doen, maar weet dat ze daar toch een te onregelmatig leven voor heeft om dat consequent te blijven doen. Ze is net weer terug nadat ze drie weken in New York is geweest. Duke staat naast haar, hij wil het perkje wel water geven, maar ze wil niet dat hij daar zijn poot optilt. De ruimte hier is beperkt en de buren vinden hem eigenlijk sowieso al overlast geven omdat hij bestaat. Honden zijn eigenlijk niet toegestaan in het complex waar zij woont maar omdat hij een hulphond is heeft hij een uitzonderingspositie. Toch probeert ze zo veel mogelijk rekening met de mensen te houden en Duke is ook nogal een hond. Met een schofthoogte van 75cm en een gewicht van 72kg is het een reusachtig beest. En hij heeft de uitstraling van een reusachtige herder, wat hij trouwens ook is ook. Duke is de laatste van zijn nest, ondanks dat hij uit een nest van 9 honden kwam en hij pas 1.5 jaar oud is. De eerste werd ingeslapen met 7 weken nadat hij de fokker dusdanig hard gebeten had, dat er permanente schade ontstaan is. Nummer 8 werd ingeslapen met 11 maanden, hij had een 4e bijtincident gehad.
Dat Duke nog nooit iemand onterecht gebeten had was niet aan Duke te danken. Het was een extreem pittige hond, maar zij heeft al haar tijd en energie erin gestoken en ze is zeer handig met honden. Ook zijn Duke en zij een match. Ze heeft Duke niet gekozen vanwege zijn karakter maar omdat hij de exacte energie had die zij zocht in een hond. Deze energie maakt dat hij heel geschikt was om te gebruiken als haar hulphond. Deze honden hebben van zichzelf al de juiste gevoelens om de baas te waarschuwen deze verdwaalt raakt in het verleden. Duke is een veteranenhond, een PTSS-hulphond. En ondertussen is hij zeer loyaal aan haar. Hij zou voor haar door de hel en terug gaan, maar hij heeft wel eerst van haar verwacht dat zij dat ook zou doen.
"Kick" vanaf de overkant van de straat komt een jongeman aangelopen. Zijn hartslag is 78 slagen per minuut, normaal voor Robert, zijn zwarte veters zijn zoals altijd ongestrikt en deze keer heeft hij niet alleen sokken aan van verschillende paren maar ook iedere schoen is oorspronkelijk van een ander paar. Zijn vaalblauwe spijkerbroek had eigenlijk al een week terug de was ingemoeten en zijn ooit witte t-shirt met een afdruk van het bedrijf waar hij werkt, YouthStart, is ook ver voorbij zijn tijdelijke houdbaarheidsdatum, maar eigenlijk interesseert al deze informatie haar weinig. Hij stapt met grote stappen over de ongelijke stoeptegels heen, het onkruid dat onder zijn voeten terechtkomt wordt gegeneerd. Het is druk op de weg, voordat Robert kan oversteken heeft hij 37 seconden moeten wachten. 20 auto's zijn gepasseerd, over het algemeen met veel te weinig ruimte ertussen om veilig te rijden. Een hoop mensen komen terug van hun werk. Overhemden en jurkjes die bezweet zijn, om de lichamen van vermoeide en gestresste mensen gedrapeerd. Mensen die over het algemeen veel te weinig aan beweging doen en ook te zwaar zijn. Hoge bloeddruk en hoge hartslag komt beide veel voor, maar een enkele keer zit er iemand in een auto die het wel allemaal op orde heeft. Waarbij de cortisol-level niet zeer hoog is, de hartslag onder de 70 slagen per minuut is en fysiek in goede conditie is. Deze personen zijn echter veruit in de minderheid, de meeste mensen zijn nu eenmaal te zwaar en bewegen veel te weinig.
Robert steekt over terwijl hij de putdeksel net ontwijkt door een halve pas van de kortste route af te wijken. Dan stapt hij weer de stoeprand over, het perkje met het gedroogde gras in. Het snoeppapiertje dat ook in het perkje ligt, kraakt onder zijn schoen. Kick ontvangt hem met open armen en als oude vrienden geven ze elkaar een omhelzing als begroeting. Ze heeft hem voor het laatst 5 weken terug gezien, toen waren ze beide in een plaatsje dicht bij New York, maar hij was niet bij de grote demonstratie in New York zelf de afgelopen 3 weken.
"Kick de Demonstrant, heb je het nog mensen moeilijk gemaakt?" ze glimlacht, hij is ook altijd zo lekker open. Ze denkt terug aan de demonstratie, aan het tentenkamp waar ze de afgelopen 3 weken gebivakkeerd heeft en alle demonstraties waar ze aan meegedaan heeft. Duke heeft zich keurig gedragen, en eigenlijk is de hele periode foutloos gelopen. Dat is zeldzaam, de meeste demonstraties waar ze komt lopen ergens wel uit de hand. Maar deze ronde had ze geluk, zowel de politie als de demonstranten gedroegen zich keurig. Het was dan wel een hippie-demonstratie, maar zelfs dan kan het gigantisch uit de hand lopen weet ze uit ervaring.
"Viel eigenlijk wel mee. De sfeer was goed." met een stevige vuist bokst Robert tegen haar schouder aan. Ze laat het, want ze weet dat het geen kwaad betekent. Duke verandert iets van houding, maar ze hoeft er nog niks van te zeggen. Hij weet dat hij niet in mag grijpen zolang de baas niets zegt en gewoon aanspreekbaar is. Dat vindt hij stom en onnuttig, maar hij weet dat dit niets verandert aan het feit dat ze de regels nu eenmaal zo opgesteld heeft en hij zich aan haar regels te houden heeft.
"Heb je al een nieuwe in de planning staan?" Robert is altijd nieuwsgierig naar haar planning, maar meestal geeft ze er niets van weg. Deze keer kan het wel, ze weet dat Robert niet zal vliegen en het is een redelijk risico-arme demonstratie. Voor haar is haar veiligheid altijd een grote uitdaging. Ze heeft tijdens de demonstraties met sommige mensen bepaald geen vrienden gemaakt en dat betekent dat ze haar planning over het algemeen goed geheim moet houden zodat er zo min mogelijk mensen zich op haar komst kunnen voorbereiden. Overigens heeft ze aan beide kanten kwaad bloed veroorzaakt. Zowel sommige politieagenten als sommige mede-demonstranten kunnen haar bloed wel drinken. Maar er zijn er ook zat die het juist fijn vinden als ze er is. Ze heeft namelijk de naam dat ze altijd eerlijk handelt, onrust vroegtijdig probeert de kop in te drukken en geen wapens tolereert die niet toegestaan zijn. Als ze op een demonstratie is waar sommige mensen molotov-cocktails hebben, jat ze er zo veel mogelijk en stuurt ze de politie tijdens de demonstratie al een bericht wie er nog molotov-cocktails heeft en na de demonstratie de lokatie waar ze deze tijdelijk heeft bewaard. Ook vuurwapens en messen jat ze en speelt ze door naar de politie. Maar anderzijds grijpt ze ook in bij te heftig politiegeweld. Knokken met demonstranten is ze op zich niet op tegen, mits de demonstranten het zelf hadden uitgelokt. Ook moeten de remmingen wel aanwezig blijven en dat gaat soms wel eens mis. Een tijdje terug moest ze iemand nog reanimeren nadat ze eerst de politie lam geslagen had zodat ze bij hem kon komen. Daar was over alle grenzen gegaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten